آمریکا پای میز بازگشت| ایران مذاکره می‌کند، امتیاز نمی‌دهد

به گزارش شهرآرانیوز؛ نشست دیپلماتیک میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا در حالی انجام می‌شود که ایران بار‌ها تأکید کرده است گفت‌و‌گو را نه از موضع ضعف، بلکه در چارچوب عزت، حکمت و مصلحت ملی دنبال می‌کند و هرگونه مذاکره باید در فضایی عادلانه، به دور از تهدید و فشار صورت گیرد.

رسانه‌های خارجی این دیدار را نشانه‌ای از «کاهش تنش» یا «بازگشت آمریکا به میز مذاکره» توصیف کرده‌اند؛ اما در روایت رسانه‌های داخلی، این نشست بیش از آنکه نشانه امتیازدهی باشد، بیانگر ابتکار عمل ایران در مدیریت پرونده هسته‌ای است.

برخلاف فضاسازی برخی رسانه‌های غربی، تهران از موضعی فعال وارد این گفت‌و‌گو‌ها می‌شود؛ موضعی که بر حفظ دستاورد‌های فنی هسته‌ای، رفع مؤثر تحریم‌ها و تضمین پایبندی طرف مقابل استوار است. تحلیل‌گران داخلی معتقدند اصلِ برگزاری چنین نشستی، بیش از آنکه امتیازی برای واشنگتن تلقی شود، نشانه‌ای از اعتراف آمریکا به ناکارآمدی سیاست فشار حداکثری است.

اولویت ایران: محتوا بر شکل مذاکره

در حالی که برخی منابع از احتمال گفت‌وگوی مستقیم سخن گفته‌اند، مقامات ایرانی تأکید دارند که مستقیم یا غیرمستقیم بودن مذاکرات، اولویت اصلی نیست؛ بلکه آنچه اهمیت دارد، نتیجه، چارچوب و تضمین منافع ملی ایران است.

تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که گفت‌و‌گو‌های مستقیم، بدون اراده واقعی طرف مقابل برای عمل به تعهدات، نه‌تنها راهگشا نبوده بلکه به ابزاری برای اتلاف زمان تبدیل شده است. از همین رو، تیم دیپلماسی ایران با احتیاط راهبردی و تمرکز بر خروجی ملموس وارد این مسیر شده است.

پیام مشروط رئیس‌جمهور

پیام توئیتری مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، درباره مأموریت عراقچی برای پیگیری مذاکرات، از سوی ناظران سیاسی به‌عنوان چراغ سبز مشروط تفسیر شده است. تأکید رئیس‌جمهور بر «فضای عاری از تهدید» و «پرهیز از توقعات غیرمنطقی»، به‌روشنی نشان می‌دهد که دولت چهاردهم مذاکره را ابزار تأمین منافع ملت می‌داند، نه هدفی مستقل.

این پیام، همزمان دو مخاطب دارد: از یک‌سو افکار عمومی داخلی را نسبت به پایبندی دولت به خطوط قرمز هسته‌ای مطمئن می‌کند و از سوی دیگر به طرف آمریکایی هشدار می‌دهد که دوران مذاکره از موضع فشار به پایان رسیده است.

اورانیوم غنی‌شده؛ خط قرمز غیرقابل معامله ایران

یکی از اصلی‌ترین محور‌های احتمالی گفت‌و‌گو، سرنوشت اورانیوم غنی‌شده ایران است؛ موضوعی که تهران بار‌ها آن را خط قرمز خود اعلام کرده است. جمهوری اسلامی ایران، غنی‌سازی اورانیوم را حق مسلم و قانونی خود در چارچوب معاهدات بین‌المللی می‌داند و هرگونه تلاش برای حذف یا تعلیق این حق را مردود می‌شمارد.

در عین حال، ایران همواره نشان داده است که در چارچوب اعتمادسازی متقابل و در برابر رفع واقعی و قابل راستی‌آزمایی تحریم‌ها، آماده بررسی راهکار‌های فنی و موقت بوده است. با این حال، تجربه برجام و بدعهدی آمریکا باعث شده است که تضمین‌های عملی به شرط اصلی هر توافق احتمالی تبدیل شود.

مذاکره از موضع اقتدار

مذاکرات پیش‌رو، نه نقطه عقب‌نشینی ایران، بلکه ادامه راهبرد دیپلماسی مقتدرانه است؛ دیپلماسی‌ای که همزمان بر گفت‌و‌گو و بازدارندگی تکیه دارد. جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که اهل مذاکره است، اما نه به هر قیمت.

نشست جمعه، آزمونی برای سنجش صداقت طرف آمریکایی خواهد بود؛ آزمونی که نتیجه آن، بیش از هر چیز، به میزان احترام واشنگتن به منافع، حقوق و امنیت ملی ایران گره خورده است.